|
Soms is het wel `s jammer dat men van een band die uitblinkt in perfecte popsongs de ondertonen niet hoort. Neem nou Benjamin B. Natuurlijk stond hun debuutalbum vol pure pop over meisjes, auto's en Vanessa Paradis. Maar onder de oppervlakte sluimerden onbestemde gevoelens als wanhoop, de pijn van het zijn en lotsberusting. En toch kwam BB vooral bekend te staan als dat bandje van die leuke liedjes die je lekker mee kan zingen.* Waar op zich niks mis mee is want `The Comfort Of Replay' vond de weg naar een hele hoop jongens- en meisjeskamers. Bij Kink en Studio Brussel draaiden ze de plaat ook grijs en de mannen van Grolsch vonden de band zo leuk dat ze BB een liedje lieten opnemen voor die z/w-campagne over dat meisje in de flessenfabriek. Dus aan weerklank heeft het de Groningers de afgelopen twee jaar niet ontbroken. En dan te bedenken dat het beste nog moet komen &
wel in de vorm van `Instart Art', de tweede van BB en een plaat waarop
songschrijver Fiebo Scholtens op een ontroerende manier z'n ziel en
zaligheid heeft gestopt in 14 liedjes die, verdomd als het niet waar
is, ergens over gaan. Het voert hier te ver om de thematiek in het werk
van deze jonge man hier bloot te leggen (`This is not an essay') maar
u moet er maar `s goed naar luisteren, dan begrijpt u wat hier bedoeld
wordt. |