'Ik grossier in dromen,¹ dat antwoord ik soms als mensen mij vragen wat ik doe voor de kost. Natuurlijk kan ik vertellen dat ik mij onder andere bezig
houd met het verzamelen van 78-toeren platen en dat ik ze voor publiek draai als DJ onder de naam Blue Flamingo. Dat is echter slechts de vorm. Ik hou van muziek. Ik ken geen kunstvorm die zo direct binnenkomt, emoties overbrengt en bespeelt. Het is zo krachtig dat het mensen spontaan kan laten lachen of huilen, verborgen verlangens laat opborrelen, massa's kan opruien of nog sterker, zelfs de meest gereserveerden onder ons verleidt te gaan
bewegen op haar pulsen.

Het meest uitzonderlijke is misschien nog wel dat muziek het vermogen heeft om zich te hechten met onze herinneringen en dromen. Muziek is onzichtbaar, niet tastbaar of materieel. Ik denk niet dat wij ons kunnen voorstellen welk een verbazing het moet hebben gewekt toen Edison in 1887 ontdekte hoe hij zoiets ongrijpbaars als geluid kon vangen. De 78-toeren plaat is voor mij de mooiste vorm waarin dat wat onzichtbaar is visueel wordt en het niet tastbare, materieel.

Gestold geluid; inktzwart. Het zijn kleine kunstwerkjes. Wellicht ben ik bevooroordeeld.

In een wereld die steeds meer gericht is op gemak, gaat het bij het verzamelen van 78- toeren platen juist om de mateloze bereidheid om moeite te doen voor een bijzondere ervaring. Ik hoop dat ik met deze cd iets van dit alles kan overbrengen op u, de luisteraar.