El Pino and The Volunteers

Tijdens een uitwisselingsproject in Vancouver ontmoet David Pino, zanger van Wiseguy, twee eigenwijze Canadezen die hem kennis laten maken met de in Noord-Amerika populaire alt. country stroming. El Pino ruilt een six pack bier en een tank benzine voor een akoestische gitaar, en in Canadees gezelschap struint hij 's nachts de kroegen af om liedjes te spelen voor geld of gratis biertjes. Terug in Nederland verzamelt hij een groepje gelijkgestemde muzikanten om zich heen en richt El Pino and the Volunteers op. Op dat moment is het nog een hobby project; af en toe komt het gezelschap bij elkaar in El Pino's huiskamer om te eten, drinken en spelen, met hier en daar een optreden als toetje. Het klikt, dus worden de ambities een tandje hoger gezet. In mei 2005 brengt het gezelschap op het Rotterdamse Stardumb label de Cougar EP uit en presenteert het plaatje op een mooie avond in een uitverkocht Rotown. Meer dan 250 EP's worden die avond verkocht. Vier maanden later is de EP uitverkocht en moet herdrukt worden. Het illustere schijfje oogst lovende kritieken bij de muziekpers, onder andere in AltCountry.nl, Musicfrom & OOR: “De vier nummers op dit bescheiden debuut variëren van de met Beatleske samenzang opgeluisterde countryrocker Cougar en de fraai melancholiek getoonzette afsluiter A Cloud And A Face tot de onverwacht imploderende ballade Sodium Soaked Streets en de zich groots ontplooiende woestijnwals Road of Recovery”. In December wordt de band uitgelicht in MTV's “Brand New”. Op dat moment is de vogel al gevlogen; Pino verliet Wiseguy – de band waar hij bijna 10 jaar in speelde – om zich volledig op El Pino and The Volunteers te kunnen richten.

2006 Is het jaar van de Vrijwilligers; De band wordt uitgenodigd op het prestigeuze Noorderslag festival in Groningen en het optreden haalt De Volkskrant. Popjournalist Gijsbert Kamer schrijft: “Mooie countryrock zoals we die sinds de Jayhawks niet meer gehoord hebben, akoestisch getoonzet met fraaie niet-alledaagse accenten door banjo, mandoline en accordeon”. De interesse van het Utrechtse Excelsior Recordings, bekend van Spinvis, Johan, Daryll-Ann and GEM, is gewekt; El Pino wordt getekend voor de eerste langspeler. In februari staat het vijftal in Club 3voor12; gastheer Jaap Boots schrijft later: “Zooitje ongeregeld El Pino and the Volunteers hoogtepunt Club 3VOOR12”. In maart levert de band met “I Hate Guys With Girlfriends” een bijdrage aan het Do The Aper jubileum album van the Apers. Bezweet staan El Pino en Goslink in april gezamenlijk op het Rotterdamse Motel Mozaïque. In mei is de band te gast bij 3FM ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van Excelsior. In speelt de band op Metropolis, waarvan 3voor12 opmerkt: “een vooraf verwachte winst voor de band die bevlogen laat zien klaar te zijn voor weer een stapje groter ”. De voorbereidingen voor het album zijn dan al in volle gang. Zestien liedjes worden verspreid over mei en juni opgenomen in de studio van producer Reyn Ouwehand. Het eindresultaat wordt 31 augustus gepresenteerd in ieders favoriete bar, Rotown. Kort daarna, in september en oktober, zal EPTV Johan supporten op hun nationale club tour.