Ik reed auto op de afsluitdijk…
Ik weet niet wat je er nu van vindt
Als je luistert naar de wolken
Als je luistert naar de wind.
Ik had afgelopen weekend uitgekozen voor Oerol.
Puur om ook eens de magie te proeven.
Diep in de nacht over de afsluitdijk is zoiezo al magisch.
32 kilometer absolute rust. Nederland slaapt en de dijk bewaakt.
Op de onverharde wegen
Die je naar hier hebben geleid
De ochtenden zijn wit en koud
Na een korte nacht met de boot naar het eiland Terschelling.
Iedereen met zijn eigen plan rondtrekkend.
Mijn doel… Spinvis.
Dit jaar had Erik zijn tentje opgeslagen nabij het Bostheater Forumer.
Een mooie plek zo in de schaduw van strand en bos.
Een klein open luchttheater waar muziek nog kan vervliegen.
Erik solo…. Een nieuwe ervaring…. Terug naar de basis van samples en gitaren, kalimba en banjo.
Een mooie set van 14 nummers waarbij Bagagedrager door kalimba gedragen werd,
Narcose een trip gaf door Zuid-Afrika, Vaderdag gevierd werd via Astronaut en Limonadeglazen Wodka met een werkelijk briljante gitaarloop, ons nooit meer bang mag maken voor de dood.
Erik solo, geheel in zijn element en doet wederom verlangen naar de intieme momenten die je soms alleen je zelf toevertrouwd. Zijn liedjes zijn kunnen inderdaad troost bieden aan mensen die – net als hijzelf- vaak hun plaats in deze wereld niet kunnen vinden.
Oerol is dus een mooi decor van kleurrijk artistiek Nederland waar iedereen zich zelf kan zijn, en vaak net even dat steuntje in de rug is om weer door te kunnen in de stress op het vaste land…. Nederland.
Dank aan Ferry….hij weet wel waarom, en Erik….. keep up the nice music!
