Muziekvrienden,

We begonnen eens een bandje in Amsterdam en we noemden ons Caesar. Van
1994 tot 2006 was het geweldig. Met spijt in ons hart voelen we nu, na
diep nadenken, dat het voorbij is.

Het was heel lang vanzelfsprekend om als drieëenheid te werken
dat je het idee krijgt dat zoiets nooit zal stoppen. Maar die
vanzelfsprekendheid hield, ik zou bijna zeggen 'vanzelfsprekend' op.
Nieuwe prioriteiten misschien of gewoon het feit dat artistieke
ontwikkeling veel te maken heeft met risico's nemen. En dan moet je
soms het bekende overboord zetten en het diepe in duiken om er maar
een paar gezegdes tegenaan te gooien.

Dus Caesar houdt ermee op, en komt ook niet meer terug. Maar wat was
het geweldig, en we zijn echt heel trots zijn op wat we hebben
neergezet, met vijf albums, twee e.p.'s en ik geloof drie vinyl-singles. Hoe enorm veel leuke mensen we hebben ontmoet, hier en daar
en ik weet niet waar. Dat we met supergetalenteerde en soms met echt
best slechte bands hebben gespeeld. Zo veel keer Lowlands en Pinkpop.
We gaan ons nu op nieuwe avonturen storten. Maar eerst staan we donderdag 3 april nog een keer in Oude Zaal van de Melkweg.

En ook willen we dan iedereen bedanken die ons een warm hart toe heeft
gedragen. Iedereen met wie we hebben gewerkt. Van vrienden die 'een
keertje wilden rijden' en toen opeens de bus moesten helpen uitladen,
tot diegenen met wie we zo ontzettend hard aan onze muziek hebben
gewerkt: de muzikanten, producers en de diverse crewleden en andere
onmisbaren. En niet in het minst de supporters: bij radio, tv en
geschreven pers, maar vooral de fans die echt niet onder stoelen of
banken hebben gestoken hoeveel ons bandje voor ze betekend heeft. Kom
allen nog een keer kijken en luisteren. Daarna: veni, vidi, foetsie.

Grtjs Roald